Ik moet nog, ik moet dit, ik moet straks, ik moet nu, zij zegt dat ik moet…

We moeten een heleboel! Maar móet je dat écht allemaal? Of leg je jezelf het op?

Ik zie het bij mezelf, regelmatig moet ik van alles van mezelf. En de meeste moetjes, daar zie ik erg tegenop. Zó erg dat ik ze ga uitstellen. En uiteindelijk wordt de drempel om eraan te beginnen steeds hoger.

Zo moest ik een flyer maken. Ik moest dat omdat mijn omgeving vond dat dat nodig was en omdat ik daarom zelf ook vond (dacht) dat dat nodig was. Maar ik ken mezelf; als ik ergens gedwongen mee bezig ga lukt het niet. Zeker een flyer die ik moet (wil!) maken, schrijf ik het liefst vanuit flow. Maar die flow was erg ver te zoeken. Ik vond dat ik aan de verwachtingen van anderen moest voldoen. En hoe meer ik dat vond, hoe meer het me ging tegenstaan.

Uiteindelijk ben ik toch overstag gegaan en heb ik het deel waar ik het meest tegenop zag, het technische stuk, uit handen gegeven. Dit luchtte op! Toen ik dat stukje niet meer hoefde te doen kwam de tekst bijna vanzelf. Dát was hier dus de sleutel! Het stukje waar ik het meest tegenop zie uit handen geven!

Maar ik moest nog meer. Ik moest ook een blog schrijven. Want het is al veel te lang geleden dat ik dat gedaan heb. Dus dat moetje zat ook in mijn hoofd. En het moetje werd groter en groter. Ik vond zelf dat het moest, maar ik had ook het idee dat mijn omgeving en mijn volgers weer een blog verwachtte. Het was al zo lang geleden…

En wat denk je? Dat blog werd weer een lastige. Want het moest en dus kwam de inspiratie niet. Blogideeën genoeg, maar de tekst eromheen was een lastige.

En net, tijdens de lunch was het er ineens. Ik móet een blog schrijven en dat gaat over moeten. Want niet alleen ik, maar ontzettend veel vrouwen hebben hier last van. Alles wat we moeten of waarvan wij vinden dat het moet. Want in dat laatste zit het ‘m. Wij vinden dat. Wij leggen het onszelf op. En komt dat uit ons hart? Uit ons gevoel? Of in mijn geval, vanuit flow? Nee. Natuurlijk niet. Dit zit allemaal in ons hoofd. Vanuit ons hoofd vinden wij er wat van. Wij vinden dat we van alles moeten. Maar als we even uit ons hoofd gaan en puur kijken naar ons gevoel wordt het een ander verhaal.

Draai het maar eens om. Ik vond dat ik een blog moest schrijven. Dat lukte niet. Totdat ik ineens voelde dat ik een blog wilde schrijven.

Of, je moet je hele to do lijstje met klusjes op je vrije dag afwerken. Onzin! Als jij na een paar klusjes voelt dat het voor vandaag genoeg is ga je morgen verder. Of overmorgen. Denk je nou echt dat je gezinsleden het een probleem vinden als de ramen een dag later gezeemd worden? En mocht dat nou wel zo zijn, dan wordt het tijd voor een lesje ramenzemen aan je pubers 😉

Of op je werk, je hóeft die cursus notuleren niet te doen als je er geen fijn gevoel van krijgt. Hoe meer het je tegenstaat en je het als verplichting ziet, hoe minder gemotiveerd je gaat zijn en dan haal je er uiteindelijk niets uit. Hierover kun je gerust met je werkgever in gesprek. Probeer het eens. En kijk eens hoe dat oplucht.

Ik betrap mezelf er ook regelmatig op hoor. Ik hoor mezelf regelmatig zeggen ‘ik vind’, of ‘ik moet’. Dus ik zit ook heel veel in mijn hoofd. Maar ik weet dat inmiddels van mezelf. En ik train mezelf erop om wat minder vanuit mijn hoofd te handelen en meer vanuit mijn gevoel.

Is dat makkelijk? Nee. Absoluut niet. Het kan ook niet altijd. Er zijn momenten dat je juist wel vanuit je hoofd moet handelen, da’s logisch. Maar jezelf er bewust van zijn dat je vanuit je hoofd naar je gevoel mag gaan is al een stap in de goede richting.

Herken jij jezelf in dit verhaal? Leg jij jezelf ook heel wat op en wil je daar anders naar kunnen kijken? Móet jij ook zoveel van jezelf? Ik ben benieuwd! Ik ga graag met je in gesprek om te kijken hoe jij meer naar je gevoel kunt gaan.

Mocht je hier eens met mij over willen babbelen, neem dan gerust contact met mij op. Je bent van harte welkom.

 

 

 

 

Vorig bericht
Ze kunnen écht niet zonder je…al denken en vinden ze zelf van wel!
Menu